Máis unha nova entrega desas fotos que traen os meus amigos das súas viaxes. Porque xa sabedes que os meus amigos acórdanse de min cando vén algo pintado ou pegado nas paredes.

No 2008 Pablo e Vir foron a Chicago (EUA) a unha voda e do parque Lincoln trouxéronme este sinxelo molde dun cartoon con cara de boxeador.

Molde de cara estilo cartoon (Chicago, EUA)

Esta parella viaxeira tamén para moito pola capital do Imperio Pequeno, e de alí trouxéronme estas tres mostras da súa última visita en 2009.

“O seu control é a súa seguridade” de Frágil, Calle Embajadores (Madrid, España)

A finais do ano pasado os artistas Frágil, E1000ink, Ring e Sakristán encheron as rúas do madrileño barrio de Lavapies ca súa arte (colados e graffitis) para protestar pola instalación de cámaras de videovixilancia.
Este é o texto que escribiu Frágil para a ocasión:

“¡50 nuevas cámaras velan por su seguridad!

Nos espeta en la cara el ayuntamiento mientras los medios de comunicación cacarean de gozo asintiendo conformes. Nosotros los ciudadanos (al parecer) aplaudimos complacidos, nos sentimos mas seguros y consumimos más. Además agradecemos al magnánimo concejo concedernos nuestros ruegos a esta escala monumental.

Y pensando en todo esto uno no puede evitar imaginar al mediatico señor alcalde como maestro de ceremonias presentando su creación, ataviado de jefe de pista, sombrero de copa, chaleco, y adornado de dorado, anunciando a voz en grito:

¡Adelante, Adelante! ¡Bienvenidos damas y caballeros, al maravilloso mundo ideal, crucen sin miedo la puerta hacia el reino de la felicidad, dejen sus sombreros colgados del perchero y acomoden sus vidas a la ciudad mágica del control!

¡Aquí sus sueños son los nuestros y nosotros velamos por que se hagan realidad, les aseguramos el éxito, ante todo… material. Deje de lado las procupaciones, pensaremos por usted, no existe el miedo en este lugar aquí reina la normalidad, encienda su televisor y disfrute de las vistas!! Está usted gozando del gran circo consumista!

Y es que en este mundo reluciente, libre e inmediato, el espectaculo orweliano debe continuar, aquí la guerra es la paz, la libertad es la esclavitud, la ignorancia es la fuerza y por supuesto, su control es su seguridad.”

Para saber máis e ver máis imaxes daquela acción: Escrito en la pared, Alberto de Pedro.

Chimpancé pensando de NOAZ, molde en Calle de Augusto Figueroa (Madrid, España)


Can negro, en vinilo? (Madrid, España)

E ata aquí chega esta nova entrega de “Non deixedes de mirar as paredes”. Agardo que os meus amigos sigan viaxando e atopándo máis mostras de arte urbana.

Este libro de portada tan pouco atractiva foi o regalo que me fixeron os meus amigo polo meu cumpreanos. Editado polo Instituto Monsa de Ediciones (editorial catalá adicada á arte moderna en todas as súas formas) o libro é un xenial compendio de fotografías de arte urbano (graffitis, moldes, pegatinas, tags, etc.) do último que se pode atopar por Barcelona ou Nova York.

Aquí o que din do libro os de Monsa na súa páxina web: “O Street Art está en todas partes. É case imposíbel por calquera cidade do mundo occidental sen atoparnos cun sticker ou un ‘tag’ ó noso paso. Tralo Boom dos últimos tres anos o fenómeno Street Art, pouco a pouco, vai posicionándose dentro da arte contemporánea, pasando de ser unha xigantesca exposición de arte ó aire libre a ser unha exposición engaiolada entre as catro paredes das galerías de arte.
Neste libro imos amosar o último que podemos atopar se paseamos polas rúas das dúas capitais por antonomasia dentro da escena da arte urbana actual: Barcelona e Nova York.”

Título: Ultimate Street Art. A celebration of graffiti and urban art
Editorial: Instituto Monsa de Ediciones
Idioma: castelán e inglés
Encadernación: cartoné
Formato: 19 x 25 cm.
Páxinas: 480
Papel: couche 150 gr.

Eu persoalmente espero que o Street Art nunca abandone as rúas nen o seu caracter efémero.

A hora do té, asinado por “eu” (nunha calexa na Fonte de Santo Antonio)

Xa leva varios e meses e tamén fai algún tempo que lle tirei a foto, a ver se a próxima vez non tarda tanto en chegar da rúa ó blogue.

Colorista, surrealista e cotidiana, este graffiti está do lado do Bar *M, na Fonte de Santo Antonio. Está asinado por “eu” (así que podería ser calquera) e así de primeiras non me soa de ter visto nada antes asinado desta forma. Con esta calidade e colorido esperamos seguir vendo máis obras deste artista.

Non sei se é cousa miña, pero cada vez vexo menos arte urbano por Santiago e inda menos de mediano-grande formato, como o da imaxe. Falta de artistas? Falta de espazos? Limpeza dende o Concello e os veciños?

Molde de flor no baño de cabaleiros do Pub O Patachim (A Coruña)

Este blogue vai de arte urbana, de arte nas rúas, mais de vez en cando farei algunha excepción para amosar outros recunchos onde os artistas deixan as súas pegadas fóra das rúas.

Un deses sitios onde sempre se poden atopar pequenas (ou grandes) mostras de arte son os cuartos de baño e os aseos de locais públicos (maioritariamente pubs e discotecas). Antes, despois ou durante do chamado “descanso do guerreiro” e axudado polos efluvios alcohólicos e a noite, o artista deixa a súa sinatura (alén de parte del).

O máis común son as expresión escritas, mais por común eu non lles vou prestar moita atención. Tamén podemos atopar pegatinas, debuxos a rotulador e máis raramente cousas con spray ou outras formas. Inda que a maioría soen ser sinxelos (a cola sempre manda) podemos atopar cousas realmente elaboradas.

Sei que moitos estades ó tanto deste tipo de traballo, pero que tampouco é para tanto nin para adicarlle tempo algún. Por iso traio aquí o Bathroom Graffiti Project, un proxecto que invita a xente de todo o mundo a engadir calquera mostra de graffiti de baño que atopen. Como eles mesmos din, as pintadas nos baños son “un medio de comunicación que nin China pode censurar” [ler o manifesto]. Inda que o Bathroom Graffiti Project rematou fai algún tempo como tal a xente non deixa de sumar os seus achádegos [aquí podedes ver os meus].

Os artistas urbanos nunca descansan e aproveitan calquera espazo, calquera curruncho (por pequeno ou imposíbel que poida parecer) para deixar a súa marca.

E agora vén a pregunta: Onde se atopan as mellores pintadas, no baño de cabaleiros ou no de señoras?

Os que me coñecen xa están acostumados a que canda catro pasos pare a tirarlle unha foto a unha pegatina, unha pintada, un graffiti, calquera cousa que vexa nunha parede, unha farola ou nun sinal. E por iso, cando van de viaxe polo mundo acórdanse de min mirando as paredes e demáis. Bonito, va que si?

Mariño estivo de viaxe por Polonia e Ucrania no verán do 2007. E de Ucrania me trouxo estas tres mostras de arte urbano:

Moldes de caras e letras en varias cores nunhas portas metálicas. Fai clic na imaxe para ver as traducións. (Lviv, Ucraína)

Parella de vellos nun mural feito ca técnica clásica da cuadrícula para copiar fotografías e outras imaxes. Fai clic na imaxe para ver a tradución (Lviv, Ucraína)

The Lovers de René Magritte (Lviv, Ucraína)

Este verán Antonio estivo por Mali e de alí tróuxome estes dous recordos das paredes. Concretamente da cidade de Tumbuctu.

Molde ó máis puro estilo Che Guevara. Que ou quen será B. Laraw? (Tumbuctu, Mali)

Pegatina do movento civil estadounidense Move On. Alguén en Tumbuctu tamén se fixo eco da vitoria de Barack Obama (Tumbuctu, Mali)

Esta é unha primeira mostra do que os meus amigos van atopando polo mundo adiante nas súas viaxes. Porque non hai recuncho no mundo onde non se pinte nas paredes e similares.

Home dourado sentado

Estou de vacacións en Renania do Norte-Westfalia, visitando á miña moza, así que imos empezar cunha mostra do que vou atopando por aquí.

Aquisgrán (Aachen/Aix-la-Chapelle) é unha cidade universitaria polo que en verán está chea de turistas que visitan a pequena catedral levantada por Carlomagno e outros dos seus interesantes edificios.

A maioría das pezas que levo fotografiadas de momento son pegatinas, algún molde e esa curiosa figura da foto de enriba. E pouco máis que resaltar, agás algunha pegatina escrita en relieve. A temática é variada e hai de todo, dende seareiros de futbol ata os que non se esquecen dos nazis.

Poucas cousas recoñecíbeis. Algunha pegatina do alemán KEF!, unha serie de pegatinas con imaxes de suicidios coa palabra SICKS dun artista viaxeiro e algunha pegatina da tenda local de skate e snowboard Burn (aquí podedes baixar os deseños).

Álbume Street Art en Aquisgrán

A primeira foto de street art que tirei.

Marzo de 2005, Passeig de Saint Joan, Barcelona. Paseando sen rumbo (unha das cousas das que máis gusto cando viaxo) empecei a fixarme que os sinais, os semáforos, as caixas eléctricas, todo, estaba inzado de pegatinas. Mais non eran pegatinas calqueras, tiñan un aquel… Aí empezou todo. Aí empezou a miña afección polo street art e que provoca que vaia mirando para todos lados mentres camiño pola rúa e a xente teña que andar agardando por min, que ando tirando fotos a sabe Deus o que. E que o 70% das miñas fotos de viaxe sexan irrelevantes para a maioría da xente.

Neste bló intentarei ir ordenando un pouco todo o material que levo fotografiado nestes máis de 4 anos, poñendo as mellores pezas e falando un pouco disto do street-art, o graffiti, etc.

Espero que gustedes polo menos tanto coma min!

E sei que é unha tarefa inxente, mais sería interesante irlle atopando autores a cada unha destas obras.